طومار شیخ شرزین اسم یه کتاب ۷۹ صفحه ایه از بهرام بیضایی. کتاب در حقیقت یه فیلمنامه است. اما چه فیلمنامه ای! یه متن نسبتا سنگین ادبی که در واقع عصارش این جمله است:
" جهان دیدن چهره خود را در آیینه بر نمیتابد"
یه جورایی حسم بعد از خوندن کتاب این بود که انگار یکی از حکایتهای قدیمی رو مثلا توی گلستان سعدی خوندم. برای اینکه منظورم رو برسونم به یه بخش از داستان توجه کن:
امروز برف اومد٬ اونم چه برفی! یه مامان بزرگی داشتم که هر وقت برف میومد و ما بچه ها از زیباییش ذوق می کردیم٬ می گفت:" وای بچه ها جان! بیچاره اونایی که نفت ندارن یه سقفی بالای سرشون ندارن"
هنوزم که هنوزه نتونستم تصمیم بگیرم وقتی که برف میاد کدوم جنبش مهمتره؟ زیباییش یا دشواریش؟
آدم گاهی زیادی احساساتی میشه.
در تمام طول مدت خوندن رمان جاده، دائم حسم این بود که وااای چقدر کشداره! داستان یه پدر و پسر پنج شیش سالشه در یه دوره زمانی عجیب و غریب. در تمام طول داستان این پدر و پسر در حال حرکت توی جاده ها هستن اما نمی دونم به چه علتی همه چی نابود شده فقط یه عده کمی آدم باقی موندن که پدر و پسر این داستان هم جزو همین عده محدود هستن. همه چی سوخته، همه شهرها متروکه شده و آدمها از هم فرارین، دیگه آفتابی در کار نیست و سرما همه جا هست و دنیا پر از خاکستره.
خب می دونی! خوندن ۲۷۳ صفحه که توی تک تکشون چنین شرایطی توصیف میشه برای یکی مثل من یه کمی سخت و کم حادثه محسوب میشه. اما ...
بابا گوریو یکی از داستانهای کلاسیک دنیای ادبیاته٬ بارها و بارها اسمش رو شنیده بودم اما هیچ وقت فرصتی برای خوندنش پیش نیومده بود. البته اینو هم بگم در مورد خوندن رمانهای کلاسیک سابقه ذهنی زیاد خوبی ندارم. یه بار مادام بوواری رو شروع کردم اما راستش به نظرم اینقدر کشدار اومد که وسطاش ولش کردم. اما این دفعه در مورد بابا گوریو وضع یه کمی بهتر بود اما نه خیلی زیاد. تا اونجا که من می دونم به سبک اینجور کتابها سبک رمانتیسم می گن که توش پر از توصیفات جز به جز وقایع و محیطه. همین توصیفات مطوله که خیلی اساسی حوصله آدم رو سر می بره.
متأسفم که باز درگیر مسدود شدن ها شدم. یه سایت آپلود عکسی بود من عکسهای وبلاگ رو اونجا آپلود می کردم بعد یه روز پا شدم دیدم ای دل غافل! سایت مسدود شده. حالا فکرشو بکن کل عکسهایی که تا حالا استفاده کرده بودم رو باید بازیافت می کردم. واقعا کار سختیه! همه اینها باعث شد که بگردم یه سایت ایرانی معتبر پیدا کنم که یه کمی خیالم راحت تر باشه. نتیجه جستجوم سایت پیکوفایل بود که در واقع یه سایت آپلود فایل وابسته به بلاگ اسکای هست.
فعلا که جواب داده و خوبه، امیدوارم همینطور باقی بمونه.