وقتی با یه بعد از ظهر جمعه سرد و پاییزی مواجهی٬ رفتن به سینما می تونه یکی از بهترین انتخابهای ممکن برای گذروندن اوقات کشدار پیش رو باشه. ما هم به حکم همین قضیه و به حکم اخوتی که تازگیها با سینما آزادی پیدا کردیم برنامه عصر جمعه این سینما رو بالا پایین کردیم و بر اساس ساعت سئانسهای موجود دیدن فیلم "سعادت آباد" رو به "یه حبه قند" رضا میر کریمی که این روزها عالم و آدم دارن تحسینش می کنن ترجیح دادیم.

انتخاب اسم "سعادت آباد" برای فیلم علاوه بر این که اشاره ای به مکانی به همین نام داره٬اشاره ای طعنه آمیز به زندگی سه زوج حاضر در فیلم هم هست. نقش این سه تا زوج رو به ترتیب لیلا حاتمی - حامد بهداد٬ امیر آقایی - مهناز افشار و حسین یاری - هنگامه قاضیانی بازی می کنن. زوج اول از لحاظ وضع مالی شرایط خیلی خوبی دارن٬ مرد خونه تاجریه که در طول فیلم متوجه میشیم که از هیچ دروغ و دغلی برای رسیدن به سود صرفنظر نمی کنه. اونها یه بچه دارن و اینطوری که از شواهد امر بر میاد بچه دومی هم توی راهه و خانوم خونه مترصد اینه که به بهانه برگزاری جشن تولد همسرش شرایطی برای اعلام این موضوع به شوهرش فراهم کنه... زوج دوم از نظر شرایط مالی تقریبا یه خونواده متوسط هستن که به تازگی موفق شدن خونه ای بخرن. شوهر که استاد دانشگاهه تقریبا تنها فرد تحصیل کرده جمع هست٬ اما آدمی بسیار شکاک و وسواسیه به طوریکه از همسرش انتظار داره که کارش رو ترک کنه و توی خونه بشینه...زوج سوم هم یه زوج با اختلاف سنی نسبتا قابل توجه هستن که خانوم در واقع دختر یه مدیر عامل گردن کلفته که از لحاظ شرایط مالی اوضاعی حتی بهتر از زوج اول رو براشون فراهم کرده. اما علیرغم این اوضاع خوب مالی از نظر ارتباط و فهم همدیگه در سطح خیلی پایینی قرار دارن.

یه چیزی که توی این فیلم خیلی به چشم میاد٬ طراحی صحنه و لباس فیلمه. درسته که یه حالت شیک و به اصطلاح کارت پستالی داره ولی در عین حال زیبایی دلنوازی هم داره.

یه آهنگی هم توی فیلم هست که بازیگرا دسته جمعی می خونن که من قبلا نشنیده بودم. اما بعدا فهمیدم کار روزبه نعمت اللهیه. این آهنگ رو می تونی از اینجا دانلود کنی. ملودی ترانه فوق العاده هست. کلمات خودشون آهنگ رو می سازن. اما بعد از شنیدن اصل آهنگ به شدت احساس کردم که این ترانه قابلیت این رو داشت که حسی تر از این هم تنظیم بشه.

بازی لیلا حاتمی با جزئیات همیشگیش و بازی بسیار برون گرای حامد بهداد صحنه های قشنگی در این فیلم بوجود آورده. بقیه ها هم بد نیستن مثلا کار امیر آقایی یا مهناز افشار هم خیلی خوبه اما به نظرم نوع بازی حاتمی و بهداد جو خاص و دوست داشتنی رو در فیلم بوجود آورده. در واقع ترکیب مناسب از شوخی و تلخکامی در فیلم در جریانه. حسی که بعد از دیدن این فیلم برای آدم به جا میمونه مثل طعم تلخ یه قهوه داغ توی یه روز سرد زمستونه. من که همچین حسی داشتم.