تقریبا یک سال قبل، یه فیلمی اکران شد به اسم صداها. نمی دونم یادته یا نه؟
در مورد این فیلم بیش از اونکه روی هنرپیشه ها، کارگردانش یا سایر عواملش تبلیغ بشه روی صدا برداری و دالبی بودنش تبلیغ می شد.
پارسال که نشد بریم و فیلم رو روی پرده سینما ببینیم، یکی از دلایل نشدنش هم این بود که همون موقع یکی از دوستای دوستمون رفت فیلم رو دید بعدشم بسیار ناراضی بود به دوست ما گفته بود دیدن این فیلم وقت تلف کردنه! مبادا وقتت رو تلف کنی ها! دیگه ما هر چی اصرار کردیم که شاید نظر شخصیش بوده بیا بریم ببینینم نیومد که نیومد. یادمه به جاش رفتیم "به نام قانون " رو دیدیم که البته فیلم بدی هم نبود. (روز بعد از اینکه این مطلب رو نوشتم آریا خان فرمودند: مجید جان اون "به نام قانون" نبود "کتاب قانون" بود!)
چند روز قبل بعد از این همه مدت دیدم بالاخره صداها وارد شبکه ویدیویی شده، ما هم برای فرونشوندن عطش دونستن حقیقت مطلب در مورد این فیلم رفتیم و از آقا بقایی (سوپری سر کوچمون!) یه نسخه از فیلم رو خریدیم. بعدشم یه ظهر جمعه که به نظرم اصلا زمان مناسبی برای فیلم دیدن نیست دیدیمش. وقتی که فیلم تموم شد به اون چیزی که می خواستم رسیدم.

فهمیدم چرا اون دوستمون اینقدر از دیدن این فیلم پشیمون شده بود.