یه مدته که سرعت فیلم دیدنم زیاد شده، اینقدر زیاد که نمی رسم در موردشون بنویسم. دیشب "ماشینکار -The Machinist" رو دیدم، یکی از اون فیلم های پر جزئیاتی که دوست دارم. محصول 2004 (1383 خودمون) به کارگردانی برد اندرسون (Brad Anderson). اندرسون اصولا یک کارگردان تلویزیونی محسوب میشه (چند قسمت از سریال معروف Fringe به کارگردانی ایشون ساخته شده). در مورد این فیلم خاص کارگردانی اندرسون در کنار فیلم نامه جالب توجه اسکات کوسر (Scott Koser) محصولی داشته که به عنوان آخرین فیلم هیچکاکی واقعی شناخته میشه (خب، البته که چنین القابی از اساس اهداف تبلیغاتی دارن، اما بعد از دیدن فیلم به نظرم خیلی هم بی راه نیومد).

و اما داستان فیلم:

"رزنیک که کارگر یک کارخانه است، یک سال است که دچار مرض بی خوابی شده. در اثر این مرض به حدی لاغر شده که اطرافیانش نگران محو شدنش از صحنه حیات هستند. علاوه بر ثبت تدریجی کاهش وزنش، رزنیک به طرز وسواس گونه ای عادت به نوشتن یادداشت در مورد احتیاجات روزانه اش دارد. رزنیک جسدی رو لای پتو پیچیده و بر دوش دارد ..."

بازیگر این فیلم کسی نیست جز کریستین بیل (Christian Bale) که بعد ها با فیلم های بتمن بیشتر شناخته شد. برای ایفای نقش در این فیلم اینقدر وزنش رو کاهش داد که کارگردان در شروع فیلم برداری از دیدنش شوکه شد! تازه می خواست بیشتر هم وزن کم کنه، اما گروه کارگردانی از ترس ایجاد آسیب های دائمی مانع شدند. بیل برای چنین کاهش وزنی برای یه مدت غذای روزانه اش فقط یک  قوطی کنسرو و یک سیب بوده!

جزئیات موجود در فیلم هم از جنس جزئیات داستانی و هم از جنس جزئیات روانشناسانه است. چیزی که باعث شد دیدن این فیلم رو به شدت توصیه کنم.