حقیقت اینه که همه آدم ها یه جایی توی اعماق وجودشون دوست دارن که متفاوت باشن، هویت خاص خودشون رو داشته باشن، اما همانطور که افتد و دانی این متفاوت بودن و پیشرو بودن نیاز به روحیه ای داره که همه ازش برخوردار نیستند. به قول معروف گاو نر می خواهد و مرد کهن (خیلی بی ربط: حالا اگر نیوزیلندی ها چنین ضرب المثلی داشتن تا حالا تغییرش داده بودن به" گاو نر می خواهد و انسان کهن"! خیلی به این موارد حساس هستن که به قول خودشون تبعیض جنسیتی پیش نیاد). ابن فکرها از اونجا به ذهنم رسید که امروز توی یکی از مقالات لس آنجلس تایمز به داستانی برخورد کردم که در نوع خودش ارزش شنیدن رو داره. یه نگاهی به این عکس بنداز:

این تصویر اولین روز دانشگاه جیمز مردیت -James Meredith- در دانشگاه می سی سی پی است. جیمز بیست و نه ساله، ارتشی سابق، حدود پنجاه سال پیش به عنوان اولین سیاه پوست سر کلاس های درس این دانشگاه حاضر شد. اون موقع ها هنوز ملت آمریکا به برابری سیاه ها و سفید ها عادت نکرده بودند. نتیجه این که وقتی ایشون سر کلاس حاضر شدند، همه، حتی استاد کلاس رو ترک کردند. اما جیمز با اون کت و شلوار و کراوات رسمی محکم سر جاش باقی موند و سفت و محکم خواسته اش رو پی گیری کرد تا چند سال بعد از همین دانشگاه فارق التحصیل شد.

عکاس این عکس، اد میک -Ed Meek - این عکس ها رو هیچ وقت منتشر نکرده بود چون سران دانشگاه اینطور ازش خواسته بودند. اما اخیرا بعد از این همه سال، به این نتیجه رسید که انتشار این بخش از تاریخ می تونه جالب باشه. در نتیجه مجموعه ای از هشتصد عکس متعلق به اون دوران رو به دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه هدیه کرد که این عکس هم یکی از اونها بوده.