یک اجرای فوق العاده از شعر سعدی. این قطعه در قالب آلبوم الکی در زمستان 1391 (البته تا جایی که من فهمیدم) منتشر شده.

اما متن شعر سعدی:

می‌بر زند ز مشرق، شمع فلک زبانه

ای ساقی صبوحی، درده می شبانه

گر سنگ فتنه بارد، فرق منش سپر کن

گر تیر طعنه آید، جان منش نشانه

عقلم بدزد لختی چند اختیار دانش

هوشم ببر زمانی تا کی غم زمانه

صوفی و کنج خلوت، سعدی و طرف صحرا

صاحب هنر نگیرد بر بی هنر بهانه

فکر نمی کنم اگر هزار بار هم این شعر رو می خوندم می تونستم حدس بزنم که چنین اجرایی هم براش متصوره که اینقدر هم دلنشین باشه.

این مطلب اولین بار در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1391ساعت 17:7 منتشر شده بود.