پرتقال خونی
داستان همه این فیلم ها اینه:
"یه آدم بسیار پولدار (در مورد پرتقال خونی: فریبرز عرب نیا) با یه دختر از قشر متوسط به پایین ( در این جا: نیوشا ضیغمی) ارتباط عاشقانه برقرار می کنه. یه پسر خودساخته از قشر ضعیف جامعه (در این فیلم: حامد بهداد) وارد ماجرا می شود و در نهایت تاوان ورودش را با خون می دهد."
در ضمن اون بخش آخر مربوط به خون همواره از بدترین قسمت های فیلم های الوند بوده، چه کشته شدن های امین حیایی در فیلم های قبلی و چه خونین شدن بهداد در همین فیلم. کافیه به خون ریزی سر بهداد در کنار شومینه یه نگاهی بندازی تا بفهمی منظورم چیه؟
به هر حال به عنوان بیننده با یه فیلم فارسی تمام عیار روبرو هستیم. از لحاظ بازیگری، کارگردانی و سایر موارد هم مورد قابل توجهی در این فیلم وجود نداره. کار به جایی رسید که حتی حامد بهداد هم به عنوان بازیگر از بازی در این فیلم اظهار نارضایتی کرد بعد خود سیروس الوند هم در جایی گقت که برای این فیلم رضا کیانیان، پرویز پرستویی و ترانه علیدوستی رو در نظر داشته. (به این ترتیب تلویحا به ضعف موجود در فیلم اشاره کرده).
تنها چیزی که در مورد پرتقال خونی نسبت به بقیه فیلم های از این نوع تفاوت ایجاد می کنه، جنجال هایی بود که موقع اکران پیش اومد. توی همون موقع ها دعوای بهداد با عرب نیا خیلی بالا گرفت، طوری که حتی توی برنامه هفت تلویزیون و سایت ها با اشارات نسبتا مستقیم همدیگر رو تخریب اساسی کردن. این ها هم نمونه اش:
فریبرز عرب نیا: "بازی وقتی دلپذیر می شود که هر دو حریف جوان مرد باشند."
حامد بهداد: " آقای بازیگر حرفهای، یادتان نیست سر صحنه «جرم» چه کردید؟ گول اسب و یال و کوپال مختار را نخورید."
و سیروس الوند در همین مورد: "گفتم شاید واقعا بزنند سر و کله همدیگر را بشکنند."
همین مسأله باعث شده که معدود صحنه هایی از فیلم که این دو در برابر هم قرار می گیرن جالب توجه تر بشه و آدم ناخودآگاه توی ذهنش به مقایسه بازیگری این دو بازیگر مدعی مشغول بشه.
و نکته آخر این که نیوشا ضیغمی در این فیلم علاوه بر بازیگری نقش سرمایه گذار هم داشته.